วันๆได้แต่นั่งเหม่อ
เฝ้าเพ้อละเมอใฝ่หา
เมื่อไหร่นะคนดีจะกลับมา
ซับน้ำตาของคนที่เฝ้ารอ

เหมือนหลุดลอย ไร้แรงยึดเหนี่ยว
เหมือนกับเรือ ไร้การควบคุม
นับจากวัน ที่เธอลับลาไกล
นับจากคืนที่เธอจากฉันไป

เปลี่ยนชีวิตและมุมมองฉัน
ฝันไว้ในใจยังไงมันก็จางหาย
สิ่งที่เคยหวังใช้ประคองใจ
ให้ก้าวเดินไป ไม่อยู่ไม่มีเหลือแล้ว

ได้แต่เคว้งคว้างล่องลอยสู่คืนที่มืดมิด
ไม่มีทิศทางไป เมื่อต้องเสียเธอ
ได้แต่เคว้งคว้าง
เหมือนทุกอย่างเป็นเพียงภาพเบลอ
โลกที่ฉันยืน พังทะลาย

เหมือนจิตใจ เสียความสมดุล
เหมือนหล่นไป ในบ่อสีดำ
ไร้จุดหมาย ไม่มีที่รั้งไว้
ฉันไม่รู้ ได้หยุดที่ใด

เปลี่ยนชีวิตและมุมมองฉัน
ฝันไว้ในใจยังไงมันก็จางหาย
สิ่งที่เคยหวังใช้ประคองใจ
ให้ก้าวเดินไป ไม่อยู่ไม่มีเหลือแล้ว

ได้แต่เคว้งคว้างล่องลอยสู่คืนที่มืดมิด
ไม่มีทิศทางไป เมื่อต้องเสียเธอ
ได้แต่เคว้งคว้าง
เหมือนทุกอย่างเป็นเพียงภาพเบลอ
โลกที่ฉันยืน พังทะลาย

ได้แต่เคว้งคว้างล่องลอยสู่คืนที่มืดมิด
ไม่มีทิศทางไป เมื่อต้องเสียเธอ
ได้แต่เคว้งคว้าง
เหมือนทุกอย่างเป็นเพียงภาพเบลอ
โลกที่ฉันยืน พังทะลาย